| Profilo di دکتر غلامرضا رئ... طب فیزیکی و توانبخشیBlogElenchi |  Strumenti  Guida |
|
|
19 settembre پاسخ به سوالات رایج در مورد نوار عصب و عضلهپاسخ به سوالات رایج در مورد نوار عصب و عضله
NCV چیست؟ NCV مخفف بررسی سرعت هدایت عصبی Nerve Conduction Velocity می باشد. عملا بررسی سرعت هدایت Nerve Conduction Study (NCS شامل 1. تعیین سرعت هدایت عصبی، 2. تعیین "تاخیر زمانی" Latency از وقتی که عصب را تحریک می کنیم تا زمانی که موج حاصله ثبت می شود و بررسی ارتفاع موج است.
EMG چیست؟ الکترومیوگرافی شامل ثبت فعالیت الکتریکی عضله است که معمولا با الکترود سوزنی انجام می گیرد. الکترودهای سطحی نیز در مواردی که بخواهیم فعالیت کلی عضله را ثبت کنیم بکار می روند.مثلا در بیو فیدبک یا در بررسی قدرت عضلات اما در بررسی بیماریهای عصب و عضله انجام الکترومیوگرافی ضروری است. آیا همیشه EMG و NCV با هم انجام می شوند؟ در اکثر موارد ایندو باید با هم انجام شوند. بطور استثنائی مثلا اگر پزشک تنها بخواهد وجود یا عدم وجود سندرم تونل کارپ را بداند و رد سایر بیماریها مثل درگیری ریشه گردنی را در نظر نگیرد و یا ممنوعیتی برای استفاده از سوزن وجود داشته باشد با درخواست پزشک معالج این کار انجام می شود. روش ثبت موج حسی و حرکتی: برای گرفتن موج حسی ،عصب را در یک محل تحریک کرده و پاسخ را از روی پوست ثبت می کنیم. برای گرفتن موج حرکتی، پاسخ از روی عضله ثبت می گردد. برای اندازه گیری سرعت هدایت عصبی، عصب را در دو نقطه تحریک می کنیم و فاصله بین دو نقطه تقسیم بر زمان طی شده در این حالت سرعت هدایت عصبی است.
ادامه دارد
مراکز نوار عصب: آزادی ابتدای آذربایجان 66066827
29 agosto فلوشیپ طب توانبخشی بیماریهای اعصابhttp://newzealand.blogfa.com مسافرت و تجربیات برای گزراندن فلوشیپ طب توانبخشی بیماریهای اعصاب در نیوزلند 29 gennaio سيرنگو ميليا درآسيب نخاعسيرنگو ميليا (سيرنکس)درآسيب نخاع:
سيرنگوميليا به تشکيل يک کيسه در داخل نخاع گفته ميشود. علت آن بدرستی شناخته نشده است.شروع علايم معمولاً بصورت درد است که با عطسه، سرفه و زورزدن بدتر می شود. ممکن است حس درد و احساس گرما و سرما در اوايل بيماری کم شود. تشخيص نهائی آن با ام. آر. آي داده می شود. انجام نوار عصب نيز کمک کننده است. برای درمان مشاوره با پزشک ضروری است اما انجام اقدامات زير توصيه می شود: از فعاليتهائی که باعث افزايش فشار مايع داخل نخاع می گردد اجتناب شود.اين فعاليتها شامل ورزش سنگين؛ بلند کردن اجسام سنگين، زور زدن بيش از حد برای بلند کردن اجسام ، زور زدن هنگام دفع مدفوع و فشار دادن مثانه برای تخليه ادرار می باشد. سرفه شديد و خم شدن به جلو برای کاهش فشار نيز باعث افزايش فشار داخل نخاع می شوند. بهتر است موقع خوابيدن سر و بالاتنه کمی بلند تر و با زاويه 20 درجه قرار گيرد. 22 dicembre ديستروفی عضلانی کمربند اندامهاديستروفی عضلانی کمربند اندامها Limb Girdle Muscular Dystrophy (LGMD) اين گروه از ميوپاتی ها جزو ديستروفی ها ميباشند به اين معنی که اختلال در پروتئين ديستروفين باعث آنها ميشود. معمولا در کودکی يا نوجوانی خود را نشان ميدهد ولی ميتواند اولين بار خود را در بزرگسالی نيز نشان دهد. الگوو توزيع ضعف عضلانی شبيه به دوشن است ولی سرعت پيشرفت آن بسيار کمتر اشت. LGMD حداقل 15 نوع دارد. يک نوع آن ديستروفی عضلانی شديداتوزوم مغلوب با شروع از کودکی نام دارد که به اختصار(SCARMD) نام دارد . آين افراد مثل دوشن دچار بزرگی عضلات پشت ساق ميشوند. مسائلی مثل انحراف ستون فقرات، وضعيت ريه و قلب در کنار مسائل توانبخشی بايد مورد توجه واقع شود. اساس درمان در حال حاضر اقدامات توانبخشی است کليات توانبخشی شبيه به دوشن است که قبلا آنرا بيان کردم.
26 ottobre تاريخچه طب فيزيکی و توانبخشی1تاريخچه طب فيزيکی و توانبخشی1 استفاده از وسايل و مواد فيزيکی در درمان بيماريها ريشه در تاريخ بشر دارد اما توجه روز افزون به اين نوع درمان و گسترش اطلاعات علمی در اين زمينه باعث شد از سال 1947 بورد تخصصی رشته طب فيزيکی و توانبخشی در آمريکا تصويب شود. در حال حاضر طب فيزيکی و توانبخشی شامل سه بخش طب توانبخشی، طب فيزيکی و الکترودياگنوز است. اين رشته بصورت مختصر "فيزياتري" Physiatry و متخصصين اين رشته "فيزياتريست" Physiatrist نام دارند که از لغت يونانی physikos به معنای "فيزيک" و iatreia به معنای "هنر درمان" گرفته شده است. فيزياتريست از درمانهای غير داروئی در کنار ساير درمانهای متداول در درمان بيماريها استفاده ميکند و علاوه بر درمان بيماری در جهت رسيدن به حداکثر عملکرد بيمار و بهبود کيفيت زندگی تلاش مينمايد. طب فيزيکی يا استفاده از روشهای فيزيکی شامل گرما، سرما، آب درمانی، ماساژ ، مانيپولاسيون و جريانهای الکتريکی از گذشته دور مورد استفاده بشر بوده و در نوشته های بقراط در 400 سال قبل از ميلاد به آنها اشاره شده است. طب توانبخشی به معنی حفظ حداکثر عملکرد جسمی ، روحی و اجتماعی فرد است. در طی جنگ جهانی اول به درمانهای فيزيکی در درمان بيماريها توجه شد و پزشکان برای بهبود عملکرد بيماران به اين درمانها روی آوردند. در سال 1920 پزشکانی که فيزيوتراپی نيز بکار ميبردند انجمن جداگانه ای تشکيل دادند و سپس با تلاش اين افراد انجمن طب فيزيکی تشکيل شد. در حال حاضر انجمن طب فيزيکی و توانبخشی آمريکا، انجمن فيزياتريستهای آکادميک و بورد طب فيزيکی و توانبخشی آمريکا وارث هفتادسال تلاش متخصصين اين رشته اند. آموزش رسمی طب فيزيکی در سال 1926 توسط دکتر کولتر Dr. John Stanley Coulter در دانشگاه Northwestern آغاز شد. دکتر کولتر برای دو دهه پيشگام آموزش طب فيزيکی و توانبخشی بود. دوره های اوليه برای پزشکان در حال طبابت برگزار ميشد که ابتدا سه تا شش ماه بود و سپس به يکسال رسيد. دهه 1930 شاهد توسعه بيشتر طب فيزيکی بود و دکتر فرانک کروزن در سال 1936 دوره تخصصی سه ساله اين رشته را در مايو کلينيک بنياد نهاد. در 1938 دکتر کولتر و کروزن آکادمی طب فيزيکی را بنياد نهادند. دکتر کروزن نام "فيزياتريست" را بر روی متخصصين اين رشته نهاد و اولين کتاب طب فيزيکی را در سال 1941 نوشت. دکتر کروزن بعنوان پدر طب فيزيکی معرفی می شود. تا جنگ جهانی دوم جامعه توجه زيادی به مشائل افراد معلول نداشت. در اين سالها تعداد زياد معلولين ناشی از جنگ و همچنين اپيدمی فلج اطفال که باعث هراس عمومی شد توجه به طب توانبخشی را به خود جلب نمود. توانبخشی رئيس جمهور آمريکا، روزولت، و اثرات آن در بازگشت به کار توجه به اين مسئله را بيشتر نمود. 58000 بيمار مبتلا به فلج اطفال باعث احساس نياز شديد به فيزياتريستها شد تا با احاطه بر مسائل درمانی در کنار توانبخشی و توجه به عملکرد فرد، به درمان همه جانبه اين بيماران بپردازند و به بازگشت اين افراد به عنوان عضو موثر جامعه کمک نمايند. از سوی ديگر پزشک متخصص داخلی بنام دکتر راسک Howard A. Rusk, MD به ناتوانی سربازان بدنبال بستری طولانی مدت در طی جنگ جهانی دوم توجه نمود. بسياری از سربازان پس از دوران نقاهت قادر به بازگشت به خدمت نبودند. او به سختی موافقت مسئولين برای ارائه يک برنامه توانبخشی را به گروهی از بيماران در دوره نقاهت ارائه کرد و نتايج را با گروهی که دوره نقاهت خود را بدون توانبخشی ميگذراندند مقايسه نمود. نتايج بقدری خوب بود که در مدت کوتاهی ارتش تمام مراکز خود را به مراکز طب توانبخشی مجهز نمود. همچنين اين روش را به مراکز درمانی جامعه معرفی کرد. بعد از جنگ دکتر راسک محل کار خود در ميسوری را ترک کرد و برای سی سال در نيويورک به کار مشغول شد و انستيتو طب توانبخشی در نيويورک را بنياد نهاد. با جذب بودجه برای توسعه طب توانبخشی در سرتاسر دنيا، توانست صدها متخصص طب توانبخشی را در کشورهای مختلف دنيا تربيت نمايد. دکتر راسک توانبخشی تهاجمی را معرفی نمود که در حال حاضر به طور وسيعی بکار ميرود. او بر اين نکته تکيه داشت که بيماران نبايد در دوره نقاهت غير فعال بمانند. دکتر راسک بعنوان پدر طب توانبخشی معرفی ميگردد. پس از جنگ جهانی دوم سازمان سربازان سابق The Veterans Administration با توجه به تجارب فراوان خود در برخورد با سربازان دچار معلوليت دوره نوين طب فيزيکی و توانبخشی را بنياد نهاد و درحال حاضر اين رشته در تمام 171 مرکز آن تدريس ميشود. در سال 1947 بورد تخصصی طب فيزيکی تصويب شد و دوسال بعد با نظر دکتر راسک، طب توانبخشی نيز به آن افزوده شد. در 1950 خانم سواتزر که برای بهبود کيفيت زندگی افراد دچار ناتوانی و معلوليت فعاليت مينمود تحت تاثير نتايج توانبخشی بيماران تحت نظر متخصصين طب فيزيکی و توانبخشی قرار گرفت و تلاشهای او باعث جذب بودجه فراوانی جهت آموزش متخصصين طب فيزيکی و توانبخشی شد و مراکز متعدد تحقيقات توانبخشی در آمريکا گشايش يافت. در دهه 1950 الکتروميوگرافی نيز در کنار طب فيزيکی و توانبخشی قرار گرفت تا به تشخيص بيماريهای نروماسکولار که عمده کار فيزياتری را تشکيل ميدهد کمک نمايد. از نظر درمانی با آشنا شدن جامعه با طب فيزيکی و توانبخشی مراکز متعددی در سرتاسر آمريکا شروع به کار نمود و از دهه 1960 تحقيقات طب توانبخشی در مرکز توجه قرار گرفت و با گسترش دانش بتدريج فلوشيپهای متعددی دراين رشته تشکيل شد که شامل طب ورزش، آسيب مغزی، توانبخشی قلبی، بيماريهای نوروماسکولار، نوروفيزيولوژی بالينی، الکتروميوگرافی، آسيب نخاع، سکته مغزی، تحقيقات توانبخشی، توانبخشی بيماريهای اعصاب، طب درد، طب توانبخشی اطفال، درمانهای تهاجمی و ستون فقرات است. تاکنون رشته های فوق تخصصی طب آسيب نخاع(1995)، درمان درد(1998)، طب توانبخشی اطفال(1999) مورد تائيد قرار گرفته اند. با افزايش سن جامعه و درمان بيماران مزمن در کنار کنترل بيماريهای عفونی توجه به طب فيزيکی و توانبخشی به طور روزافزونی در حال گسترش است تا در کنار درمان بيماری به کيفيت زندگی نيز توجه کافی شود. منابع برای مطالعه بيشتر: http://www.aapmr.org/academy/historyb.htm http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?itool=abstractplus&db=pubmed&cmd=Retrieve&dopt=abstractplus&list_uids=3056328 http://en.wikipedia.org/wiki/Physical_Medicine_and_Rehabilitation
20 ottobre نرمی غضروف کشککنرمی غضروف کشکک در زير استخوان کشکک غضروفی قرار گرفته که با زانو مفصل ميشود.در حالت طبيعی اين غضروف صاف و درخشان است اما ممکن است در اثر عواملی اين غضروف سائيدگی پيدا کند. اين سائيدگی به دو علت است يکی اينکه با افزايش سن و فشار به غضروف مثل ساير نقاط بدن اين فضروف نيز دچار سائيدگی ميشود. نوع دوم در جوانان بخصوص دختران در سنين رشد ديده ميشود. با توجه به رشد سريع در اين سنين اختلاف قدرت عضلات دو طرف کشکک باعث کشيده شدن کشکک به يک سمت ميشود و در اين حالت کشکک در مسير طبيعی خود حرکت نکرده و درد جلوی زانو ايجاد ميشود. درد با چمباتمه زدن يانشستن بی حرکت تشديد ميشود و حتی گاهی درد به پشت زانو نيز تير ميکشد. در مراحل اوليه اسيب زيادی به غضروف وجود ندارد و با انجام تمرين درمانی قابل پيشگيری و درمان است. اما در صورت ادامه بيماری، غضروف بتدريج آسيب ميبيند. تمرين براساس نوع مشکل تجويز ميشود و بيشتر بر تقويت غضلات داخلی ران و کشش عضلات خارجی تکيه دارد. گرم کردن بدن و انجام حرکات کششی قبل از ورزش ضروری است حرکاتی مثل زانو زدن، بالا و پائين رفتن از پله، چمباتمه زدن، دويدن در سرازيری و سربالائی و دوچرخه سواری با ارتفاع کم زين دوچرخه همگی اين حالت را بدتر ميکنند. کفش بايد مناسب باشد و در موارد خاص کفی تجويز ميشود در موارد شديدتر علاوه بر ورزش، استفاده از چسبهای مخصوص روی زانو، زانوبند و گاهی فيزيوتراپی کمک کننده است. در موارد بسيار کمی نياز به جراحی است و اکثر بيماران با اقدامات توانبخشی بهبود پيدا ميکنند. 06 luglio (اسپاستيسيتي (نوعی سفتی عضلاتاسپاستيسيتي ; Spasticity
اسپاستيسيتي نوعي سفتي عضلات است كه در بيماراني مثل آسيب نخاع، فلج مغزي،سکته مغزی ،مولتيپل اسكلروز (ام، اس) و ضربه مغزي ديده مي شود. البته علل ديگري باعث سفتي عضلات مي شوند و ممکن است با اسپاستيسيتی اشتباه شوند لذا تشخيص اسپاستيسيتي با پزشك است. اسپاستيسيتي مي تواند باعث مشكلاتي براي بيمار شود. درمان آن به صورت داروئي، تزريق داروهائی مثل بوتولينيوم و يا استفاده از روشهاي غير داروئي است. در اينجا مختصري به روشهاي غير داروئي مي پردازيم. مراقبت پرستاري مراقبت پرستاري مناسب با كم كردن عوامل محرك درد يا عوامل محرك خارجي يكي از اولين اقدامات موثر است. درمان عوامل دردزا از بهترين اقدامات است. عواملي مثل عفونتهاي ادراري، زخم بستر، خشكي مفصلي، لباسهاي تنگ يا حلقه كشي لباس ، يبوست، تجمع ادرار در مثانه همگي باعث تشديد اسپاستيسيتي مي شوند و در درمان آنها باعث كاهش اسپاستيسيتي مي گردد. گفته مي شود اگر وضعيت بيمار در ابتداي آسيب نخاع مناسب باشد، در طولاني مدت شدت اسپاستيسيتي كمتري خواهد داشت. حركت مفاصل در بيماران مبتلا به اسپاستيسيتي بايد روزانه مفاصل را حركت داده و عضلات به ملايمت كشيده شوند. اين كار هم باعث كاهش اسپاستيسيتي مي گردد و هم از خشك شدن مفصل جلوگيري مي كند. بايد توجه داشت كه خشكي مختصر مفصل مي تواند باعث ناتواني بيمار شود. خشكي مفصل مي تواند مرز بين راه رفتن و راه نرفتن باشد. مثلا خم شدن مفصل زانو به ميزان بيش از بيست درجه راه رفتن فرد را مختل ميكند اما با انجام حركات مفصل و كشش عضلات بطور روزانه ميتوان از اين مسئله پيشگيري كرد. متاسفانه مواردي كه بعلت توانبخشي نا كافي دچار ناتواني مي شوند در جامعه ما فراوان ديده ميشود. كشش شايد بتوان گفت اساسي ترين كار در بيماران مبتلا به اسپاستيسيتي كشش عضلات است. اما كشش عضلات نياز به مهارت دارد و بايد توسط فرد مجرب مثل فيزيوتراپ يا كاردرمان با تجربه انجام و آموزش داده شود. از خطرات كشش عضلات توسط افراد بي تجربه مي توان به آسيب و درد مفصل و حتي شكستگي استخوان اشاره كرد. مثلآ در فرد مبتلا به آسيب نخاع اندك فشار مي تواند باعث شكستگي استخوان بعلت پوكي شديد استخوان توسط فرد غير مجرب شود. حتي در مواردي مثل بهم خوردن شكل مفصلي در اثر كشش نامناسب سطح مفصل دچار آسيب مي شود. گاهي لازم است همزمان يا قبل از شروع كشش از ارتوز مناسب استفاده نمود.كششها و حركات از حركات ساده شروع شده مي توانند بصورت يا همراه باروشهای پيشرفته تري مثل تكنيكهاي"بوبت" يا "پي ان اف" كه عمدتآ توسط كارشناسان كاردرماني انجام مي گيرد به بيمار كمك كنند. استفاده از سرما درماني استفاده از سرما مي تواند باعث كاهش اسپاستيسيتي و حالت رفلكسي عضله شود همچنين باعث بهبود حركت مفصل و حتي افزايش قدرت عضله گردد. معمولآ از سرما قبل از كشش استفاده مي شود به اين شكل كه يخ را كوبيده داخل پلاستيك قرار داده و پلاستيك را لاي حوله پيچيده آنرا روي اندام مبتلا مي گذارند. استفاده از يخ مي تواند خود باعث مشكلاتي شود و حتمآ تحت نظر فرد مجرب استفاده شود. بعنوان مثال قرار دادن كيسه يخ روي اعصاب محيطي باعث آسيب عصبي مي گردد. ارتوز مناسب ارتوزها وسايلی ميباشند که برای موارد مختلفی مثل کمک به حرکت يا پيشگيری از بدشکلی مفاصل تجويز ميشوند. ارتوزهای متعددی برای درمان اسپاستيسيتی ساخته شده و با تجويز پزشک قابل استفاده است.
11 giugno علل گزگز و خواب رفتگي انگشتان دستعلل گزگز و خواب رفتگي انگشتان دست
گزگز و خواب رفتگي انگشتان دست علامت نسبتا شايعی است که مي تواند به علل مختلفي ايجاد شود. شايعترين علت آن گير افتادن اعصاب دست است. اعصاب دست در قسمتهاي مختلفي گير مي افتند. شايعترين محل گير افتادگي در مچ دست است. سه عصب مديان، اولنا و راديال مسئول حس و حرکت دست می باشند. عصب مديان از وسط مچ عبور مي كند تا به انگشتان برسد. اين قسمت به شكل تونل است و به آن تونل كارپ مي گويند. اگر در اين تونل به علتي بر روي عصب فشار وارد شود علايمي مثل گزگز و مور مور دستها، سوزش و درد ايجاد مي شود و انگشتان خواب رفتگي پيدا مي كنند. اين حالت ابتدا در شب و ابتداي صبح بيشتر است اما بتدريج با پيشرفت بيماري در روزها نيز خواب رفتگي ديده ميشود. با پيشرفته تر شدن بيماري قدرت انگشتان كمتر شده و عضلات دست لاغر مي شوند. عوامل مختلفي در ايجاد اين حالت دخالت دارند. حركات تكراري دست از علل شايع است مثلا افرادي كه قالي بافي مي كنند به احتمال بيشتري به اين حالت مبتلا مي شوند. تغيرات هورموني در طي حاملگي و يائسگي نيز باعث سندرم تونل كارپ مي شوند. بيماريهائي مثل ديابت، كم كاري تيروئيد، لوپوس و رماتيسم مفصلي باعث بيشتر شدن احتمال سندرم تونل كارپ مي شوند. گاهي علايم باعث بيدار شدن فرد از خواب شده و حركت دادن دستها باعث تخفيف علايم ميگردد. درد بيمار ممكن است به ساعد بازو و شانه نيز بكشد. تشخيص سندرم تونل كارپ تشخيص اين بيماري توسط شرح حال بيمار معاينه فيزيكي و تستهاي الكترودياگنوز ( نوار عصب و عضله) انجام مي شود. درمان 1) عدم انجام حركات تكراري تا حد امكان بايد از انجام حركات تكراري خود داري شود. استفاده از وسايلي كه حالت لرزشي به دستها مي دهند علايم و بيماري را بدتر ميكند. 2) تصحيح وضعيت مچ در هنگام كار تصحيح وضعيت نشستن و استفاده از وسايل با طراحي مناسب ضروري است. 3) استفاده از مچ بند(اسپلينت): استفاده از مچ بند مخصوص در سه ماه اول پس از شروع علايم و همچنـين در خانمهاي حامله بسيار موثر است. زاويه اسپلينت بايد تنظيم شود. اغلب اسپلينتهاي ساخته شده در بازار زاويه مناسبي ندارند و حتي باعث بدتر شدن علايم مي شوند. مچ بند بايد حتمآ در شب پوشيده شود. بهتر است در طي روز نيز از مچ بند استفاده كرد. 4) استفاده از داروها: داروهاي ضد التهابي در درمان اين حالت موثر مي باشند. 5) تزريق كورتيكو استروئيد 6) مداليتي ها استفاده از اولتراسوند و ليزر ميتواند به بهبود بيماري كمك نمايد. جراحي: اگر بيمار به درمانهاي غير جراحي پاسخ مناسبي ندهد يا اگر در نوار عصب و عضله علايم درگيري شديد عصب ديده شود يا عضلات تحليل رفته باشد يا دستها ضعيف شده باشند جراحي توصيه مي گردد. عوارض جراحي شامل ايجاد زخم بدشكل، آسيب به اعصاب پوستي و چسبندگي تاندونها است. لذا يك دوره كار درماني پس از جراحي براي كاهش تورم و حفظ حركات انگشتان همراه با چهار هفته استفاده از مچ بند ضروري است. عوارض ناشايعتر پس از جراحي شامل عفونت، آسيب شرياني، سفتي مفصل و . . . است. برخي از بيماران از باقي ماندن علايم پس از جراحي شكايت دارند. عدم تشخيص صحيح علت عمده باقي ماندن علايم پس از جراحي است
. 04 giugno مراقبت از مفاصل در رماتيسم مفصلي قسمت دوممراقبت از مفاصل در رماتيسم مفصلي قسمت دوم
استفاده از مفاصل بزرگتر مفاصل كوچك دست و مچ دست در معرض آسيب و بدشكلي بيشتري قراردارند. لذا بهتر است فعاليتهاي روزانه به نحوي انجام شوند كه فشار به اين مفاصل حتي الامكان به مفاصل بزرگتر منتقل شود. بعنوان مثال بايداجسام بزرگ را نزديك بدن حمل كرد. يا در هنگام بستن در بجاي استفاده از انگشتان ،از شانه استفاده نمود. آويزان كردن كيف دستي از قسمت ساعد باعث برداشته شدن فشار از روي انگشتان ميشود. تقسيم فعاليتها: مقدار فعاليت و تلاش بايد كمتر شده و يا در مدت طولانيتري انجام شود تا از وارد شدن فشار ناگهاني به مفاصل و خستگي عضلات پيشگيري بعمل آيد. بعنوان مثال ميتوان به موارد زير اشاره كرد. 1)استفاده از وسايل حمل كننده مثل آسان بر. 2)كاهش وزن وسيلهاي مورد استفاده (از ليوان سبك استفاده شود. پارچ آب به ميزان آب لازم پرشود. 3) لغزاندن اجسام بجاي بلند كردن آنها. استفاده از مفاصل در وضعيتي كه مفصل ثبات بيشتري دارد در هنگام جابجا كردن اشياء وضعيت دستها به نحوي باشد كه مچ و انگشتان حتي الامكان در حالت مستقيم و بدون خميدگي قرار گيرند. هنگام كار كردن در كنار ميزٍ، نزديك ميز شده و از خم شدن پرهيز شود. بايد بدانيم كه ثابت ماندن وضعيت مفصل در يك حالت باعث ايجاد مشكلاتي مثل اختلال در تغذيه سطح مفصلي ميشود. بعنوان يك اصل كلي مفاصل نبايد بيشتر از بيست دقيقه در يك وضعيت ثابت باشند.
احساس خستگي بسياري از افراد بخصوص در انتهاي روز دچار احساس خستگي ميِشوند. اين حالت ميتواند باعث افزايش درد مفاصل و عضلات شود. ابتلا به آرتريت خود يكي از علل احساس خستگي است. برخي افراد با ايجاد تغييراتي در نحوه زندگي مقدار انرژي خود را به طور مؤثرتري بكار ميگيرند بعنوان مثال:
ï انجام دادن فعاليتهاي روزانه بطور آرام و بدون تلاش ناگهاني. ï برنامه ريزي براي فعاليتهاي روزانه. ï داشتن وضعيت بدني مناسب در طي فعاليت. ï خوب خوابيدن در شب و استراحت در بعدازظهر.
تنظيم سرعت انجام فعاليتها: بهتر است هر نيم ساعت پس از فعاليت كمي استراحت داشتهباشيم. تغيير فعاليتها بطور متناوب نيز در كاهش خستگي مؤثر است. مثلاًبه تناوب كارهاي سنگينتر و سبكتر انجام شوند.
اولويت بندي فعاليتها ممكن است بتوان فعاليتهاي سنگينتر را در طي هفته انجام داد. بطوريكه هر روز بخشي از آن انجام گيرد.
وضعيت مناسب در حين كار ايستادن در هنگام كار يا داشتن وضعيت نامناسب در حين فعاليت باعث ايجاد درد و احساس خستگي ميشود. وضعيت بدن بايد بطورمكرر عوض شود. مفاصل نبايد بيشتر از بيست دقيقه در وضعيت ثابتي قرار گيرند. در حين انجام فعاليتهاي جسمي كشش ملايم عضلات باعث كاهش خستگي و خشكي عضلات و مفاصل ميشود.
قراردادن يك چهار پايه كوچك در زير يا پا هنگام كار در حالت ايستاده به حفظ وضعيت ستون فقرات كمك مينمايد. از آويزان کردن پا بمدت طولانی خوداری شود.
تنظيم روش انجام كار وسايل بايد درجائي قرار داده شوند كه دسترسي به آنها راحت باشد. وسايل اضافه منزل كه كاربرد ندارند خريداري نشده يا انبار شوند. بهتر است كار درحالت نشسته باشد و سرعت انجام كار آهسته تر باشد. استفاده از بشقاب هاي سنگين باعث فشار به مفاصل ميشود.گرفتن دسته فنجان با انگشت باعث وارد شدن فشار زيادي به مفاصل انگشتان ميشود. هنگام خريد وسايل منزل بايد به نكات فوق توجه كرد.
خوب خوابيدن: خواب خوب به كاهش خستگي كمك مينمايد. در صورت وجود بيخوابي بايد علل ايجاد كننده بي خوابي شناخته و رفع شوند. درديكي از علل شايع بيخوابي است. درمان عامل درد ميتواند به بهبود كيفيت و مدت خواب كمك نمايد. اضطراب از علل شايع ديگر بيخوابي است كه درمان آن گاه نياز به مشاوره دارد. هنگام شب نبايد غذاي سنگين و حجيم خورده شود. از خوردن قهوه و چاي دوساعت قبل از خواب پرهيز شود. بهتر است بجاي آن از شير داغ استفاده كرد. بايد سعي شود هر شب سر ساعت مشخصي به رختخواب رفته و گرفتن دوش آب داغ، انجام چند حركت كششي ملايم وگوش كردن به موسيقي ملايم همگي در بهتر شدن خواب كمك كنند. ميباشند. تماشاي تلويزيون باعث ايجاد بيخوابي ميشود. ورزش
انجام ورزش در كنار اقدامات انجام گرفته در حفظ مفصل مكمل يكديگرند. نوع و شدت ورزش از هر فرد تا فرد ديگري تفاوت داشته و بايد براي هر فرد يك برنامه تمريني خاص طرح ريزي شود. صندلي افراد مبتلا به روماتيسم مفصلي بايد از نشستن روي زمين خودداري كنند. زيرا بلند شدن از زمين فشار زيادي به مفاصل وارد ميسازد. در صورت دردناك و خشك بودن مفاصل بلند شدن از صندلي معمولي نيز مشكل است. در اين حالت بايد ازصندليهائي با ارتفاع بيشتر استفاده نمود. گذاشتن يك تشك برروي مبل مي تواند بطور موقت ارتفاع مبل را بيشتر كرده و به بلند شدن كمك نمايد. ميتوان براي مبل پايه چوبي يا فلزي سفارش داد. و يا حتي موقتاً از صندليهاي دستهدار پلاستيكي استفاده نمود. ولي هنگام خريد صندلي بايد به نكات زير توجه كرد.
1)ارتفاع آن مناسب باشد و امكان بلند شدن راحت از آن وجود داشته باشد.
2) در هنگام نشستن كف پاها كاملاً روي زمين تكيه نمايند.
3)بهتر است صندلي چرخدار باشد . جابجا شدن مختصر هنگام فعاليت طولاني روي صندلي از خسته شدن عضلات و خشك شدن مفاصل جلوگيري ميكند و در صورت لزوم ميتوان براي جابجا شدن در فاصله كم بطور موقت از آن استفاده نمود. 4)محل نشستن صندلي نه زياد نرم باشد به نحوي كه بدن داخل آن فرو رود و قوسهاي كمر بهم بخورد و نه آنقدر سفت باشد كه باعث ناراحتي شود. خواندن و نوشتن گرفتن اشياء بمدت طولاني باعث فشار به مفاصل ميشود. مثلاً گرفتن كتاب يا نوشتن بمدت طولاني باعث درد مفاصل انگشتان ومچ دست ميشود. بهتر است از خودكارهائي استفاده شود كه سبك باشند و محل گرفتن آنها قدري كلفت تر از معمولبوده و از پلاستيك نرم ساخته شده باشند. براي مطالعه بهتر است كتاب به جائي تكيه داشته باشد. چگونه می توان روشهای حفظ مفصل را فرا گرفت؟
برنامه حفظ مفاصل براساس تحقيقات انجام گرفته باعث كاهش درد شده و به انجام فعاليتهاي روزانه كمك مينمايد.
عادتهاي بد و مضر به همان سرعت يا حتي گاهي سريعتر از عادتهاي خوب يادگرفته ميشوند و ترك كردن آنها نياز به تلاش و زمان دارد. براي تغيير يك عادت بد اولين قدم آگاهي و بعد باور به بد بودن آن است و گامهاي بعدي بايد تلاش آرام اما مستمر براي جايگزيني عادات خوب بجاي عادات مضر باشد. تغيير روشهائي كه مدتها به آن عادت گرفتهايم به يكباره ممكن نيست. بهتر است از سادهترين كارها شروع كنيم. ابتدا ميتوان از كارهائي که بيشترين درد را ايجاد ميكنند شروع كرد. با تكرار، روشهاي مناسب بصورت عادت روزمره در ميآيند. با توجه به اينكه انجام اين روشها براي همة افراد توصيه ميِشود بهتر است آنها را به ديگران نيز ياد بدهيم . از طرف ديگر يكي از بهترين روشهاي كه باعث ميِشوداين مطالب تكرار شده و بهتر ياد گرفته شوند، ياد دادن اين روشها به ساير افراد است.
بخش قبلی: http://spaces.msn.com/irpmr/blog/cns!A72F48D795B8FDD4!122.entry
03 giugno بدتر شدن پس از آسيب نخاع
بدتر شدن پس از آسيب نخاع: بدتر شدن ضعف عضلانی يا افزايش سفتی عضله پس از آسيب نخاع در 5 تا بيست درصد بيماران ديده می شود. يکی از شايعترين علل آن ايجاد کيست در نخاع است که به آن سيرنگوميليا يا سيرنکس گفته ميشود. علل ديگری نيز باعث اين حالت ميشوند از جمله تنگی کانال نخاع بعلت قطعات استخوانی باقيمانده, ناپايداری ستون فقرات، استئوآرتريت ستون فقرات(آرتروز) و فتق ديسک. خم شدن ستون فقرات به جلو(کيفوز)، و کمبود ويتامين ب 12 نيز ميتوانند باعث اين حالت شوند. اگر اين حالت به آهستگی پيشرفت نمايد ممکن است با نوروپاتی محيطی اشتباه شود. در اين صورت انجام تستهای الکترودياگنوز کمک کننده است.
سيرنگو ميليا (سيرنکس): ممکن است سيرنکس دو ماه تا چند سال پس از آسيب نخاع ايجاد شود. سيرنگو ميليا يکی از شايعترين علل بدتر شدن بيمار پس از آسيب نخاع است. علائم ابتدائی معمولا غير اختصاصی ميباشند. ممکن است بيمار عليرغم وجود سيرنکس بزرگ، علائم کمی داشته باشد و برعکس. معمولا ابتدا علائم يکطرفه است وممکن است بعدا دوطرفه شود. از شايعترين علائم در ابتدای بيماری درد است که ميتواند در محل آسيب باشد يا به صورت درد تيرکشنده در دستها باشد. بيمار آنرا بصورت درد يا سوزش توصيف ميکند.که با سرفه، عطسه، زور زدن، نشستن (نسبت به خوابيدن) يا حرکت ويلچر يا ماشين بر سطوح ناهموار بدتر ميشود. دومين علامت شايع کاهش حس است که از انتهای اندام به سمت بالا کشيده ميشود. در اين حالت حس درد و حس سرما و گرما کم شده ولی لمس ، و وضعيت سالم می ماند. احساس بدتر شدن ضعف عضله در 30 تا 80 درصد بيماران ديده ميشود. از اولين نشانه های سيرينکس ازبين رفتن رفلکسهای عمقی وتری است که از انتها ی اندام شروع ميشود. ساير علاءم شامل کاهش يا افزايش سفتی عضلات(اسپاستيسيتی)، افزايش تعريق، ديس رفلکسی خود مختار، خستگی عضلات گردن با نشستن طولانی مدت، کاهش تخليه رفلکسی ادرار، بد تر شدن افت وضعيتی فشارخون، اسکوليوز، تنگی مردمک همراه با تعريق در صورت است. تشخيص اصلی اين حالت با ام آر آی است. تغيرات مختلفی در نوار عصب و عضله اين بيماران ديده ميشود. بررسی عصبی بطور پيوسته برای تصميم گيری نوع درمان ضروری است که شامل برسی حسی با تحريک توسط نوک سوزن توسط خود بيمار، معاينه قدرت عضلانی ، نوار عصب و عضله يا ام آر آی بصورت متناوب است. درمان بصورت غير جراحی و جراحی است. درمان غير جراحی شامل برسی و درمان مواردی مثل کمبود ويتامين ب12 است. برخی از فعاليتها که باعث افزايش فشار داخل نخاع می شوند بايد محدود گردند. ازجمله انجام ندادن ورزشهائی که نيازمند زور زدن زياد ميباشند همچنين فشار بيش از حد بر روی شکم برای دفع و خم شدن به جلو برای کاهش فشار . بالا بردن سر تخت تا بيست درجه هنگام خواب می تواند کمک کننده باشد. در صورت پيشرفت بيماری جراحی بايد درنظر گرفته شود 25 maggio انرژی درمانی، ليزر درمانی و... در آسيب نخاعانرژی درمانی، ليزر درمانی و... در آسيب نخاع: بيماران آسيب نخاع اغلب در باره اثرات انرژی درمانی، ليزر درمانی، هوميوپاتی، تحريکات الکتريکی و... سوال می پرسند. اگرچه ما در بخش خود دارای دستگاه ليزر و انواع تحريکات الکتريکی و... می باشيم، اما هيچوقت از آنها برای درمان آسيب نخاع استفاده نمی کنيم زيرانه تنها اين وسايل موثر نمی باشند، بلکه با ايجاد اميدواری کاذب باعث اختلال در فرايند توانبخشی بيمار ميگردند. بايد توجه کرد تمام بيماران آسيب نخاع درصدی از بهبودی را نشان می دهند و افراد مدعی، بهبود قابل انتظار بيماری را به روش خود نسبت ميدهند و متاسفانه گاهی بيماران وقتی به سراغ خدمات توانبخشی ميايند که عوارض متعددی را در اثر شروع ديررس توانبخشی تجربه کرده اند.
19 maggio وسايل کمک حرکتیوسايل کمک حرکتی وسايل کمک حرکتی با افزايش سطح اتکا باعث کمک به حفظ تعادل و کاهش فشار به مفاصل می گردند. وسايل کمک حرکتی متعددی ساخته شده است که بر اساس نوع بيماری تجويز می شوند. عصا: يکی از شايعترين وسايل کمکی مورد استفاده عصا ميباشد. استفاده صحيح از عصا مهم است. به عنوان مثال کوتاه يا بلند بودن عصا ميتواند باعث فشار به ستون فقرات گردد. معمولاٌ ارتفاع عصا بايد تا خط مچ دست باشد و بايد در دست مخالف زانوی مبتلا يا پای ضعيف گرفته شود. واکر واکر وسيله کمکی ديگری است که در طرحهای مختلف و برای افرادی که مشکل حرکتی بيشتری دارند استفاده ميشود. ارتفاع واکر نيز بايد تنظيم شود. اگر واکر را در فاصله سی سانتيمتری در جلو بيمار قرار دهيم، وقتی بيمار واکر را با دست می گيرد زاويه آرنج بايد حدود بيست درجه باشد. واکر بيشتر در بيمارانی که مبتلا به فلج يک سمت بدن می باشنديا نمی توانند تعادل خود را بخوبی حفظ نمايند استفاده می شود. در افرادی که نمی توانند از دستها بخوبی استفاده کنند و هماهنگی دستها کم است استفاده از واکر چرخدار توصيه می شود. در کودکانی که به جلو خم می شوند از واکری استفاده می شود که در عقب بيمار قرار مي گيرد. عصای زير بغل برای استفاده از عصای زير بغل فرد بايد بتواند بدن را دو ونيم تا پنج سانتيمتر بالا بياورد. به هيچ وجه نبايد دور قسمت فوقانی عصای زيربغل چيزی پيچيد و نبايد فرد روی آن خودش را تکيه دهد (بر روی عصای زير بغل استراحت کند) زيرا اين کار می تواند باعث فلج عصب راديال گردد. طول عصای زير بغل بايد مناسب باشد. قسمت فوقانی بايد در زير چين زير بغل قرار گيرد ( نبايد عصا گودی زير بغل قرار گيرد).
ورزش در پوكي استخوانورزش در پوكي استخوان فردي كه دچار پوكي استخوان است بايد در يك برنامه ورزشي منظم شركت كند: 1) پيادهروي به مدت 45 دقيقه 3 بار در هفته يا پياده روي هر روز به مدت 30 دقيقه توصيه ميشود. ميتوان 30 دقيقه را به سه قسمت 10 دقيقهاي تقسيم كرد. 2) تمرين با وزنه سبك به طوري كه فشار بيش از حد به استخوانها وارد نشود (مقدار وزنه توسط پزشك مشخص ميشود). 3) ورزشهاي خاص ستون فقرات و افزايش قدرت شكمي. در فردی که پوکی استخوان دارد انجام برخی حرکات ورزشی ممنوع است. از اين ميان ميتوان به ورزشهائی اشاره کرد که همراه با خم شدن بدن به داخل(جمع شدن بدن)می باشند مثل خم کردن زانوها در شکم. ديده شده که اين ورزشها خطر شکستگی مهره ها را افزايش می دهند. ورزشهائی که همراه با خم شدن بيش از حد بدن به عقب می باشند نيز ممنوع است. شنا باعث کاهش پوکی استخوان نمی شود ولی ما شنا را به عنوان ورزشی مفيد برای ساير اهداف توصيه ميکنيم.
13 maggio علل ايجاد زخم بسترعلل ايجاد زخم بستردركساني كه داراي حس طبيعی ميباشند, وقتي قسمتی از بدن براي مدتي تحت فشار قرار گيرد، دستوراتي بطور ناخودآگاه به مغز رفته و فرد حتي بدون اينكه خود متوجه اين مسئله باشد با جابجا كردن بدن خود از پيدا شدن زخم جلوگيري ميكند. در فردي كه حس طبيعي دارد اين مسئله حتي درخواب نيز اتفاق ميافتد اما در فردي كه حس خود را از دست داده, اين دستورات به مغز نرفته و فرد متوجه فشار دائم و ايجاد زخم در ن احيهاي از بدن خود نميشود. در افرادي كه آسيب نخاعي دارند علل ديگري غير از كاهش حس باعث ايجاد زخم بستر ميشود. يكي از اين علل، كاهش سرعت جريان خون در پوست است. وقتي جريان خون در پوست كمتر باشد, خون و مواد غذائي كمتري به پوست رسيده و بنابراين زودتر آسيب ديده و ديرتر بهبود پيدا ميكند و نميتواند فشار رابراي مدت طولاني تحمل نمايد. عوامل ديگري نيز وجود دارند كه به ايجاد زخم بستر سرعت ميبخشند بطور كلي اين عوامل شامل موارد زير است: · فشار طولاني مدت بر روي يك قسمت. · وجود خونمردگي يا سائيگي پوست. · وجود رطوبت وعرق برروي پوست بمدت طولاني. · سوختگي. · نشستن يا خوابيدن برروي سطوح سفت. · سرمازدگي. · مصرف ناكافي مواد غذايي ومايعات. · محل زخم قبلي.
فشار طولاني مدتفشار طولاني مدت به معني نشستن يا خوابيدن دريك وضعيت درحدي است كه باعث ايجاد زخم بستر گردد. زخمهاي بستر ميتوانند بعلت لباس نامناسب، وسايل كمكي و بريس يا وسايل سفت ديگري باشند كه براي مدت طولاني روي پوست فشار وارد ميسازند. اولين علامت زخم بستر كه بايد به آن دقت نمود ايجاد قرمزي پوست است. اگر فشار ازروي پوست برداشته شود به نحوي كه در عرض حدود يك ربع رنگ پوست به حالت طبيعي برگردد آسيب خاصي به پوست وارد نشده است. زخمهاي بستر معمولاً درجاههائي از بدن ايجاد شوند كه پوست بين يك سطح خارجي سفت واستخوان از داخل بدن تحت فشار قرار گيرد. استخوانها باعث فشار آوردن به پوست از سمت داخل ميشوند و اگر در خارج از پوست نيز سطح سفت وجود داشته باشد, پوست بين سطح سفت داخلي وسطح سفت خارجي فشرده شده و نهايتاً زخم ميشود. كم شدن جريان خون در پوست كه پس از آسيب نخاع ديده ميشود باعث كاهش اكسيژن رساني به پوست ميگردد. بنابراين مقاومت پوست دربرابر فشار كم ميشود. در صورت كم شدن اكسيژن درناحيه ای از پوست, بدن سعي ميكند خون بيشتري به آن ناحيه بفرستد. اين مسئله باعث ايجاد تورم ميگردد.تورم خود باعث افزايش فشار بر روي سلولهاي پوست ميگردد وبه پيشرفت وبدتر شدن زخم بستر كمك ميكند. خونمردگي وسائيدگيخونمردگيها وسائيدگيها در اثر ضربه يا زمين خوردن ايجاد ميشوند.خوردن پا به در وديوار ويا حتي كشيده شدن باسن هنگام جابجا كردن بدن ميتواند عامل اين مسئله باشد. بعلت كاهش يا نبودن حس ممكن است فرد متوجه ايجاد زخم نگردد ودر اثر اشكال درخونرساني زخم با سرعت كافي بهبود پيدانكرده و زخم بستر ايجاد شود. باقي ماندن رطوبت به مدت طولاني بر روي پوست ممكن است پوست بعلت عرق كردن, وجود مدفوع يا ادرار مرطوب شود. رطوبت باعث از بين رفتن لايههاي سطحي پوست و همچنين باعث آسيب پذير تر شدن پوست ميگردد. سوختگي سوختگي ممكن است بعلل مختلفي روي دهد. ازعلل شايع ميتوان به موارد زير اشاره كرد. · آب داغ (مثل آب داغ دوش حمام). · اتصال قسمتي از بدن به لولة آب داغ. · قرار دادن غذاي داغ يا مايعات داغ برروي صندلي چرخدار. · حرارت اجاق گاز هنگام آشپزي. · آفتاب سوختگي. · لمس غذاي داغ. · كيسه آب داغ. · لامپهاي حبابي. · سيگار. · سنگفرش داغ. · نشستن روي جاهاي داغ مثل سنگها يا سيمانهايي كه در معرض آفتاب بوده است. · وسايل برقي مثل سشوار، اتو، گرم كن برقي، دستگاه بخور. · اگزوز اتومبيل و هر قسمت ديگر اتومبيل كه ميتواند داغ باشد. بعضي مواد شيميايي مثل مواد ضد عفوفني كننده مي توانند باعث سوختگي شوند. چسب زخم نيز ميتواند باعث سوختگي پوست گردد. بنابراين بايد از چسب ضد حساسيت كاغذي استفاده شود. نشستن يا خوابيدن برروي اجسام سخت علل حتمالي شامل موارد زير است: · پرچها يا پيچها. · دكمههاي روي تشكها. · دكمه لباسهاي جين يا ساير لباسها. · درزهاي دوخت شده كلفت. · اجسام داخل جيب پشتي. · اتصال دهنده سوند. · گيره سوند. · پوشيدن لباس تنگ روي لوله سوند. سرمازدگي سرمازدگي به علت مجاورت با سرما ايجاد ميشود. استفاده از كيسه آب يخ ميتواند باعث سرمازدگي شود. ساير عوامل مؤثر · مرطوب بودن پوست دراثر عرق، ادرار يا مدفوع. · تغذيه نامطلوب كه باعث كم خوني وكمبود پروتئين شده است. · تب · ايجاد زخم يا هرنوع آسيب به پوست. · ساييده شدن پوست بعلت ليز خوردن يا كشيده شدن در يك سطح. · لباس، بريس واسپلينت سفت. · استفاده از وسايل خراب ونامناسب. بايد توجه كرد كه وقتي فشاري بر قسمتي از بدن وارد شود همزمان پوست عضلات وبافتهاي داخل بدن نيز تحت تاثير قرار گرفته و آسيب ميبينند. زخمهاي پوستي(زخمهاي پوستي(زخم بستر زخمهاي پوستي شايعترين ويكي از بدترين عوارض آسيب نخاع ميباشند. زخمهاي پوستي؛ زخم بستر و زخم فشاري نيز ناميده ميشوند .علت ايجاد آنها بی حركتی در اثر از بين رفتن حس و بهم خوردن جريان خون طبيعي است. پيدا شدن زخم بستر معادل با چند هفته بستري در بيمارستان يا استراحت در منزل ميباشد بنابراين اثرات ايجاد زخم بستر بسيار گسترده است. اما زخمهاي بستر قابل پيشگيري ميباشند. با شناختن علل متعدد ايجاد کننده زخم بستر وبررسي مكرر پوست, ميتوان از پيدايش زخم بستر پيشگيري كرد.
مراحل ايجاد زخم بسترزخم بستر ابتدا خود را بصورت ناحية قرمز رنگي بر روي پوست نشان ميدهد. اين ناحيه سفت تر يا گرم تر از قسمت سالم پوست ميباشد. درافرادي كه پوست تيرهتري دارند, اين ناحيه ابتدا خود را بصورت درخشندهتر شدن پوست نشان ميدهد. شناختن اين مرحله از زخم بستر بسيار مهم است زيرا درصورت رسيدگي فوري دراين مرحله؛ از پيشرفت زخم بستر جلوگيري ميشود و بايد تا زماني كه رنگ پوست كاملاً به حالت طبيعي بازگردد هيچگونه فشاري به ناحيه قرمز شده وارد نشود. اگر فشار بر روي پوست قرمز شده برداشته نشود, قرمزي پوست بدتر شده وتاول وسائيدگي يا دلمه برروي پوست تشكيل ميشود و پوست كمي سفتتر ميشود. اين سفتي نشانه اين است كه پوست درحال مرگ است. دراين مرحله علاوه بر برداشتن تمام فشار مشورت با پزشك لازم است. درمرحله بعدي يك زخم روي پوست تشكيل ميشود. بسياري از مواقع يك زخم كوچك در روي پوست ديده ميشود ولي مقدار زيادي از پوست و بافتهاي زير آن مرده است. يعني زخم بسيار عميقتر وگسترده تر از ظاهر آن است. درمرحله آخر عفونت وتخريب بافتهاي زير پوست, عضلات و استخوانها بوجود می آيد. ادامه دارد 04 maggio سئوالات رايج پيرامون آسيب نخاع
سئوالات رايج پيرامون آسيب نخاع:
آسيب نخاعي چيست؟ نخاع بخشي از سيستم اعصاب مركزي است كه محل عبور پيامهاي حركتي از مغز به اندامها و پيامهاي حسي از اندامها به مغز است. مي توان گفت نخاع مانند كابل تلفني است كه بين مغز بعنوان مركز تلفن و اندامهاي حسي و حركتي بعنوان مشتركين قرار گرفته است. ضربه يا بيماريهاي ديگر مي توانند باعث آسيب نخاع شوند. آيا اسيب نخاع قابل بهبود است؟ تقريبا هميشه پس از آسيب نخاع مقداري بهبودي ديده مي شود . تحقيقات بسيار وسيعي در حال انجام است و در برخي حيوانات و حتي در انسانها با موفقيتهائي همراه بوده كه اميد به بهبود قطع نخاع را در اينده ايجاد كرده است. آسيبهائي كه همراه با قطع نخاع نباشند همراه با درجات متفاوتي از بهبودي مي باشند. و مي توان گفت در بسياري از بيماران مقداري از ب هبود تورم در نخاع باعث برگشتن عملكرد اعصاب قطع نشده مي گردد. منظور از بهبودي در وضعيت بيمار چيست و مقدار آن چقدر است؟ بعد از آسيب نخاعي مقداري از قدرت حركتي و حسي بيمار برگشت مي نمايد. اين مقدار تحت اثر عوامل مختلفي بوده و در بيماران مختلف با يكديگر متفاوت است ولي تا حدودي قابل پيش بيني است و بيشتر در طي شش ماه اول پس از آسيب ديده مي شودگاهي حتي سالها بعد نيز بهبود ديده مي شود.. منظور از سطح عصبي ضايعه نخاعي چيست؟ بسياري از افراد تصور مي كنند كه سطح عصبي ضايعه نخاعي همان سطح آسيب ستون فقرات است. مثلآ شكستگي مهره دوم كمري باعث ضايعه نخاع در نقطه دوم كمري مي گردد. اين تصور غلط بوده و سطح عصبي ضايعه بر اساس معاينه 56 نقطه استاندارد حسي و 20 عضله در دو سمت بدن همراه با معاينات خاص ديگر تعيين مي گردد. شوك نخاعي چيست و آيا بيمار بعد از پايان شوك نخاعي بهبود مي يابد؟ شوك نخاعي اصطلاح تخصصي است و به شرايط خاصي در معاينه گفته مي شود. بازگشت نخاع از حالت شوك ارتباط زيادي با بهبودي بيمارندارد. متاسفانه برخي از بيماران با اين تصور كه بعد از پايان شوك نخاعي بهبود خواهند يافت خود را از خدمات توانبخشي بموقع محروم مي سازند. ضايعه نخاع يا ناقص نخاعي چيست؟
ضايعه نخاعي به موضوع ناقص و كامل تقسيم مي شود. اگر نخاع را بعنوان كابل اصلي ارتباط تلفن فرض كنيم ضايعه كامل به معني قطع تمام خطوط ارتباطي از مركز به يك ساختمان است. اما در ضايعه ناقص مقداري از اين خطوط ارتباطي هنوز كار مي كنند. برخي افراد تصور مي كنند كه آسيب كامل به معني قطع كامل نخاع بوده و آسيب ناقص به معني قطع نخاع است. اين تصور غلط بوده و ممكن است نخاع از لحاظ ظاهر فيزيكي سالم باشد ولي آسيب كامل باشد مثلآ كابل تلفن ظاهرآ سالم بوده ولي ارتباطات كاملآ قطع باشد. توانبخشي بيماران آسيب نخاع توسط چه كساني انجام مي گيرد و ايا در ايران مركز توانبخشي بستري وجود دارد؟ در حال حاضر توانبخشي بيماران آسيب نخاع در مراكز تخصصي و فوق تخصصي توسط تيم توانبخشي متشكل از متخصصين
طب فيزيكي و توانبخشي، پرستاران توانبخشي (پرستاراني كه بعد از اتمام تحصيلات در مورد در مورد توانبخشي بيماران دوره
ديده اند)فيزيوتراپيست، كاردرمان، درمانگر ريه و روانشناس انجام مي گيرد. بيماران بطور متوسط بمدت 40 روز در اين مراكز
بستري شده و خدمات توانبخشي دريافت مي كنند. متاسفانه در ايران تنها يك مركز بستري دانشگاهي بصورت بخش
توانبخشي عمومي در دانشگاه علوم پزشكي شيراز وجود دارد كه بطور بسيار محدود بيماران آسيب نخاعي را بستري مي ن
مايند. اسپونديليت آنكيلوزان; رماتيسم ستون فقرات
اسپونديليت آنكيلوزان(رماتيسم ستون فقرات)
اسپونديليت آنكيلوزان چيست؟ اسپونديليت آنكيلوزان يك بيماري رماتيسمي است كه بيشتر ستون فقرات را درگير مي سازد. اما مي تواند ساير مفاصل، رباطها و زردپي ها را نيز درگير كند. احتمال درگيري چشمها، قلب، ريه و روده در اين بيماري وجود دارد. معني اسپوندليت آنكيلوزان چيست؟ اسپونديليت به معني التهاب ستون فقرات است و انكيلوزان به معني چسبيدن به يكديگر است. در اين بيماري برخي از مفاصل ستون فقرات و يا حتي تمام آانها در اثر التهاب به يكديگر مي چسبند. چسبندگي تمام مفاصل ستون فقرات به يكديگر معمولا اتفاق نمي افتد. در بسياري از افراد فقط چسبندگي در تعدادي از مفاصل اتفاق مي افتد. اين بيماري بيشتر چه افرادي را مبتلا مي سازد؟ اسپونديليت آنكيلوزان مي تواند بچه ها، زنان و مردان را مبتلا كند ولي بيشتر در مردان و بطور متوسط 24 سالگي ديده مي شود. ولي علايم مي توانند در هر زماني ظاهر شوند. علايم اسپونديليت آنكيلوزان چيست؟ علايم مشخصاين بيماري بصورت زير است 1) شروع تدريجي كمر درد و ستون فقرات بمدت چند هفته تا چند ماه 2) خشكي مفاصل در ابتداي صبح كه با انجام فعاليتهاي روزانه يا ورزش بتدريج كم مي شود. 3) بهتر شدن خشكي مفاصل بعد از ورزش و بدتر شدن بعد از استراحت 4) كاهش وزن بخصوص در اوايل بيماري 5) احساس خستگي 6) احساس تب و تعريق شبانه آيا اسپونديليت آنكيلوزان مفاصل غير از ستون فقرات را درگير مي سازد؟ اسپونديليت آنكيلوزان مي تواند باعث ايجاد درد و التهاب در مفصل ران، زانوها و مچ پا بشود. بطور كلي امكان ابتلا هر مفصلي وجود دارد. در اكثر موارد درد و التهاب پس از درمان كم مي شود. انجام ورزشهاي مناسب براي جلوگيري از خشك شدن مفاصل بسيار مهم است. اين بيماري مي تواند باعث ايجاد درد در كف پا شود كه با راه رفتن بدتر مي شود. آيا اسپونديليت آنكيلوزان ساير اعضاي بدن را نيز درگير مي سازد؟ گاهي اسپونديليت آنكيلوزان باعث درگيري چشم، قلب، و ريه مي شود. معمولآمي توان اين درگيريها را بطور مناسبي درمان كرد.
كفش مناسب در حاملگي
كفش مناسب در حاملگي
در طي حاملگي اندام تحتاني خانمهاي حامله ممكن است دچار تورم، گرفتگي عضلاني، سندرم پاي بي قرار، نرمي مفاصل و يا كمر دردي شوند كه به اندام تحتاني تير مي كشد. درد پا نيز در خانمهاي حامله شايع است. يكي از مهمترين جنبه ها در استفاده از كفش در خانمهاي حامله وجود حداكثر جذب شوك است يعني كف كفش مخصوصآ پاشنه آن بايد به اندازه كافي نرم باشد تا هنگام راه رفتن ضربه وارده به پا و نهايتآ ستون فقرات گرفته شود. كفشهاي كه پاشنه نرمي دارند در اين زمان توصيه مي شود. اگر مادري قصد ورزش دارد حتمآ بايد علاوه بر استفاده از كفش با كف نرم، ورزش را روي سطوح نرم انجام دهد مثلآ دويدن روي اسفالت مي تواند ضربه زيادي را به ستون فقرات وارد سازد.
به هيچ عنوان نبايد از كفشهاي پاشنه بلند استفاده شود زيرا با افزايش انحناي كمري علاوه بر آسيب هاي مختلف به پا عوارض زيادي را براي فرد حامله به دنبال دارند. اگر فرد حامله دچار تورم پاها مي باشد بهتر است از كفشهاي بنددار يا داراي چسبك (ولكرو) استفاده كند كه مي توان تا حدودي با تغيير تورم اندازه آنها را تنظيم نمود. كفشهاي ورزشي كفشهاي مناسبي در اين دوره مي باشند. اگر فرد حامله قصد پوشيدن كفش پاشنه دار را دارد نبايد پاشنه بيشتر از 5/2 سانتيمتر باشد. در اكثر موارد در طي حاملگي اندازه كفش در حدود يك شماره يا بزرگتر مي شود. افزايش وزن در طي حاملگي همچنين شل شدن رباطها و زردپي ها كه در طي حاملگي بصورت طبيعي اتفاق مي افتد باعث كاهش قوس كف پا شده و اندازه پا بنظر بزرگتر مي رسد. بايد توجه كرد كه اين پديده طبيعي است. لذا به خانمهاي حامله توصيه مي شود كفشهاي بزرگتري بپوشند و كفش بصورتي باشد كه قسمت قدامي آن جادار باشد (كفش جلو تنگ نباشد) و قسمت داخلي آن برجسته باشد. در صورت وجود تورم درپاها بايد به اين مسئله بيشتر دقت كرد. تغييرات ديگري نيز ممكن است در طي حاملگي در پا رخ دهد كه نيازمند استفاده از كفي هاي خاص در كفش باشد. اين تغيرات مي تواند علاوه بر درد پا باعث كمر درد شوند در اين زمينه ميتوانيد از پزشك خود راهنمائي بخواهيد. 25 aprile بالشتكها ی کاهنده فشار در زخم بستر در ويلچر
بالشتكها ی کاهنده فشار در زخم بستر در ويلچر داشتن بالشتك مناسب براي ويلچر ضروري است بالشتكها با كاهش فشار وتوزيع وزن در پيشگيري از زخم بستر مناسب ميباشند. انواع مختلف بالشتك وجود دارد ولي نميتوان گفت كدام نوع «بهترين» نوع است زيرا عوامل مختلفي در تجويز بالشتك دخيل بوده و بايد درنظرگرفته شوند. نوع بالشتك مناسب توسط پزشك توصيه ميگردد.اگر از بالشتك اسفنجي استفاده ميشود بايد مراقبت لازم درمورد حفظ قوام وسفتي آن بعمل آيد. درصورتي كه بالشتك نرم شده يا اسفنج خشك گردد يا حالت پودري پيدا كند بايد تعويض گردد. بايد فقط از بالشتكهاي باجنس خوب استفاده كرد. اگر از بالشتك هوايي استفاده ميشود بايد از نظر پرشدن مناسب كنترل شود. درصورت تغيير وزن بدن ممكن است نياز به تغيير عرض ويلچر, فواصل بين انتقال وزن بدن، ونوع بالشتك مورد استفاده باشد. نبايد از بالشتكهاي بشكل حلقه (مثل تيوپ) استفاده شود زيرا باعث توقف جريان خون پاها شده وخطرناك ميباشند. فرد بايد بطور مستقيم بر روي ويلچر بنشيند لم دادن به جلو يا عقب باعث افزايش فشار به دنبالچه ميشود. بايد به وضعيت جاي پاي ويلچر دقت كرد بالا بودن اين جاها باعث افزايش فشار برروي لگن ميشود. خم شدن به يك سمت ميتواند باعث كم شدن فشار در سمت مقابل گردد. حداقل مدت زمان بلند كردن وزن از روي صندلي چرخ دار يك دقيقه است.اين کار بايد به صورت عادت در آيد. وبايد هر 20 تا 30 دقيقه يكبار انجام شود. بدنيا آمدن نوزاد با نقص عضو مادرزاديبدنيا آمدن نوزاد با نقص عضو مادرزادي
پس از بدنيا آمدن كودك مبتلا به نقص عضو مادرزادي، مادر دچار شوك شده در بسياري از موارد افسرده ميگردد و گاهی احساس گناه ميكند. بايد به اين مادران توضيح داد كه نقصان عضو مادرزادي علل مختلفي دارد از جمله اين علل ميتوان به مسائل ژنتيكي، مصرف برخی داروها و تماس با اشعه ايکس اشاره کرد.
مادران در مورد علل ژنتيكي به هيچ وجه مقصر نمي باشند. در حقيقت زماني مصرف دارو و اشعه باعث نقص عضو ميشود كه مادر هنوز هيچ اطلاعي از حاملگي خود ندارد. يعني در چهار هفتة اول حاملگی در معرض اين عوامل قرار گرفته است. برای غلبه بر احساسات منفی، مادران بايد احساسات خود را با افراد فاميل و دوستان نزديك در ميان بگذارند و بهتر است با مادراني كه دچار بچههائي با نقص عضو مي باشند صحبت نمايند و در رفتار با كودك خود بجاي تكيه بر آنچه كودك ندارد، برتوانائيهاي كودك خود تمركز نمايند. كودكان دچارنقص عضو مادرزادي بايد هر چه سريعتر توسط تيم توانبخشي بررسی شوند تا براي آنها برنامه ريزي لازم بعمل آيد. اگر چه در مورد زمان استفاده از دستهاي مصنوعي اختلاف نظرهائي وجود دارد، اما استفاده از پاي مصنوعي اهميت بيشتري دارد زيرا براي تحرك كودك لازم است. كودكان مبتلا به نقص مادرزادي دست و اندام فوقاني اغلب عملكرد با قسمت باقيمانده اندام را بخوبي فرا مي گيرند. همچنين استفاده از پا يا انگشتان يا بازو را بخوبي ياد مي گيرند. و ياد ميگيرند چگونه اجسام را با چانه خود گرفته و يا بين عضو باقيمانده و قفسه سينه يا زير قسمت باقيماندة بازو نگهدارند. لذا در اكثر موارد اندام مصنوعي در اندام فوقاني نقش زيبائي دارد.
|
|
|
