بدنيا آمدن نوزاد با نقص عضو مادرزادي

 پس از بدنيا آمدن كودك مبتلا به نقص عضو مادرزادي، مادر دچار شوك شده در بسياري از موارد افسرده مي‌گردد و گاهی احساس گناه

مي‌كند. بايد به اين مادران توضيح داد كه نقصان عضو مادرزادي علل مختلفي دارد از جمله اين علل ميتوان به مسائل ژنتيكي، مصرف برخی

داروها و تماس با اشعه ايکس اشاره کرد.

مادران در مورد علل ژنتيكي به هيچ وجه مقصر نمي باشند. در حقيقت زماني مصرف دارو و اشعه باعث نقص عضو مي‌شود كه مادر هنوز هيچ

اطلاعي از حاملگي خود ندارد. يعني در چهار هفتة اول  حاملگی در معرض اين عوامل قرار گرفته است. برای  غلبه بر احساسات منفی،

مادران بايد احساسات خود را با افراد فاميل و دوستان نزديك در ميان بگذارند و بهتر است با مادراني كه دچار بچه‌هائي با نقص عضو مي باشند

صحبت نمايند و در رفتار با كودك خود بجاي تكيه بر آنچه كودك ندارد، برتوانائي‌هاي كودك خود تمركز نمايند.

كودكان دچارنقص عضو مادرزادي بايد هر چه سريعتر توسط تيم توانبخشي بررسی شوند تا براي آنها برنامه ريزي لازم بعمل آيد. اگر چه در

مورد زمان استفاده از دستهاي مصنوعي اختلاف نظرهائي وجود دارد، اما استفاده از پاي مصنوعي اهميت بيشتري دارد زيرا براي تحرك

كودك لازم است.

كودكان مبتلا به نقص مادرزادي دست و اندام فوقاني اغلب عملكرد با قسمت باقيمانده اندام را بخوبي فرا مي گيرند. همچنين استفاده از پا يا

انگشتان يا بازو را بخوبي ياد مي گيرند. و ياد مي‌گيرند چگونه اجسام را با چانه خود گرفته و يا بين عضو باقيمانده و قفسه سينه يا زير قسمت

باقيماندة بازو نگهدارند. لذا در اكثر موارد اندام مصنوعي در اندام فوقاني نقش زيبائي دارد.